Τα στοιχεία για τη διακίνηση του παιδικού πορνογραφικού υλικού μέσω του διαδικτύου θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον αποθαρρυντικά, αφού οι διαδικτυακοί τόποι που “φιλοξενούν” παιδική πορνογραφία αυξάνονται ραγδαία από το 2001 και μετά. Από τότε μέχρι σήμερα η αύξηση έχει ξεπεράσει το 350%, ενώ η αυξητική τάση συνεχίζεται ακάθεκτη αφού μηνιαία εμφανίζονται 67 με 82 νέοι τόποι και περίπου 8 με 21 σε καθημερινή βάση. Είκοσι παιδιά, ηλικίας 2-12 ετών,εμφανίζονται κάθε μήνα σε τέτοιες ιστοσελίδες, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνουν κατά καιρούς στη δημοσιότητα οι διάφορες Υπηρεσίες και Οργανισμοί καταπολέμησης της παιδοφιλίας στην Ευρώπη, κάθε εβδομάδα γύρω στις 20.000 φωτογραφίες με άσεμνες στάσεις παιδιών, από οκτώ μηνών μέχρι 17 ετών, προωθούνται στις 100 και πλέον χιλιάδες πορνογραφικές ιστοσελίδες του κυβερνοχώρου. Στην Ελλάδα, ενώ το 1997 απασχολούσαν τις αρμόδιες αρχές 1 ή 2 τέτοιες υποθέσεις το τρίμηνο, σήμερα εντοπίζονται καθημερινά 5-7 σχετικά ηλεκτρονικά ίχνη.
Μόνο τους τελευταίους 15 μήνες και παρόλα τα εμπόδια, νομικά και άλλα, το Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής έφερε στο φως 30 τέτοιες υποθέσεις ενώ από τους 85 συνολικά κατηγορούμενους οι 40 έχουν συλληφθεί.
Σύμφωνα με τα στοιχεία ελληνικών υπηρεσιών, χιλιάδες άτομα στη χώρα μας πληρώνουν ετησίως για να έχουν πρόσβαση σε υλικό παιδιών που έχουν πέσει θύματα της “σεξουαλικής βιομηχανίας”.
Τα θύματα της παιδικής πορνογραφίας παρατηρούμε ότι είναι άτομα ολοένα και πιο νεαρής ηλικίας. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι αυτό. Ένας λόγος είναι ότι οι παραβάτες χρειάζονται συχνά τις εικόνες των όλο και περισσότερο μικρών παιδιών προκειμένου να επιτευχθεί η σεξουαλική ικανοποίηση. Ένας άλλος λόγος είναι ότι συχνά τα πιο μικρά παιδιά κακοποιούνται και εκμεταλλεύονται από κάποιο άτομο που τα ίδια εμπιστεύονται, όπως ένα συγγενικό φίλο ή της οικογένειας, και επομένως δεν λένε σε κανέναν τι τους συμβαίνει. Είναι πιθανότερο να πιστέψουν τον καταχραστή, ο οποίος τους εξαναγκάζει στην υποβολή. Και, φυσικά, τα μικρά παιδιά που δεν μιλούν ακόμα είναι κυριολεκτικά ανίκανα να πουν σε οποιονδήποτε για την κακοποίησή τους.
Υπάρχει μια κοινή παρερμηνεία ότι η κατοχή της παιδικής πορνογραφίας είναι ένα έγκλημα χωρίς “θύματα”. Αυτή η άποψη δεν θα μπορούσε να απέχει πιο πολύ από την αλήθεια. Κάθε ένας και κάθε φορά που κυκλοφορεί, τυπώνεται ή μεταφορτώνεται στο εμπόριο μια από αυτές τις εικόνες, το παιδί που απεικονίζεται στην εικόνα γίνεται θύμα ξανά και ξανά και ξανά. Όταν μια εικόνα δημοσιευτεί στο Διαδίκτυο, είναι εκεί για πάντα, ένα μόνιμο αρχείο της κατάχρησης και κακοποίησης που επιβάλλεται επάνω σε εκείνο το παιδί. Είναι εκεί διαθέσιμη σε όποιον θέλει να τη δει, για το υπόλοιπο της ζωής εκείνου του παιδιού. Η φυσική και ψυχολογική ζημιά σε αυτά τα παιδιά είναι ανυπολόγιστη. Η πράξη της κατοχής αυτών των εικόνων βλάπτει αυτά τα παιδιά τόσο όσο και η πράξη δημιουργίας τους.
Κερδισμένοι είναι όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτή την αρρωστημένη συναλλαγή, εκτός φυσικά από τα παιδιά, οι ψυχές των οποίων μένουν για πάντα σημαδεμένες από τη βαρβαρότητα των εκμεταλλευτών τους. Ο αριθμός των ιστοσελίδων που φιλοξενούν τέτοιο περιεχόμενο ανά τον κόσμο, σπανίως πέφτει κάτω από τις 100.000. Και οι δημιουργοί αυτών των ιστοσελίδων είναι τις περισσότερες φορές οι ίδιοι που εκμεταλλεύονται τα παιδιά που γίνονται βορά στις ορέξεις των εμπόρων λευκής σαρκός.
Ο πιο σημαντικός λόγος που οδηγεί αρκετούς στη διακίνηση φωτογραφιών και βίντεο με παιδική πορνογραφία είναι η κερδοσκοπία, καθώς για να δει κάποιος επισκέπτης των ιστοσελίδων το περιεχόμενο, θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την πιστωτική του κάρτα και τα κέρδη καταλήγουν στο δημιουργό της ιστοσελίδας και στο χρήστη που καταχώρισε τις φωτογραφίες. H πλειονότητα των φωτογραφιών και των βίντεο δείχνουν παιδιά, ακόμη και βρέφη, από οκτώ μηνών μέχρι 17 ετών, σε άσεμνες στάσεις και σε ερωτικές περιπτύξεις είτε μεταξύ τους είτε με ενήλικα πρόσωπα. Οι επισκέπτες των ιστοσελίδων “κατεβάζουν” τα αρχεία στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή τους ή σε CD-ROM και δισκέτες και στη συνέχεια τις διακινούν, έναντι διάφορων χρηματικών ποσών, σε άλλες ιστοσελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο ή τις καταχωρίζουν σε δικές τους ιστοσελίδες.
Το προφίλ του παιδόφιλου
Εχει μέση-ανώτερη μόρφωση, έχει δική του οικογένεια ή μένει ακόμα με τη μαμά και τον μπαμπά αν και πλησιάζει τα σαράντα, μιλάει ξένες γλώσσες, έχει γνώσεις οικονομικών και πολλές συναλλαγές με τράπεζες και επάγγελμα που θεωρείται καταξιωμένο και ζηλευτό. Είναι ο παιδόφιλος του Ιντερνετ, ο σεξουαλικά διεστραμμένος που στον τοίχο του δωματίου όπου βρίσκεται ο υπολογιστής με τις φρικώδεις εικόνες, όλο και κάποιο πτυχίο είναι κρεμασμένο. Οικονομόλογου, γιατρού μαθηματικού, δημοσιογράφου, διδακτορικό τίτλο και άλλα. Ούτε πρωτοφανής ούτε πρωτόγνωρη είναι η συμμετοχή ανθρώπων κοινωνικά, οικονομικά ή
επαγγελματικά καταξιωμένων σε τέτοιες υποθέσεις και κακώς πέσαμε τώρα “από τα σύννεφα”. Ηδη από το 2001 κι έπειτα, τουλάχιστον 120 άνθρωποι, συνέλληνες της διπλανής πόρτας, “καθωσπρέπει”, “υπεράνω”, αποκατεστημένοι και με όλα τα καλά του Θεού στη ζωή τους έχουν συλληφθεί για υποθέσεις διακίνησης παιδικού πορνογραφικού υλικού μέσω του Διαδικτύου. Απλωμένες σε χιλιάδες sites στο Ιντερνετ είναι οι φωτογραφίες που εμπορεύονται οι παιδόφιλοι σε όλο τον κόσμο και αυτό που συγκεντρώνει τη μεγάλη προσοχή των ερευνών είναι η διαπίστωση των χωρών στις οποίες έχουν παραχθεί. Η ανάλυση των φωτογραφιών που κατασχέθηκαν στην πρόσφατη υπόθεση αναμένεται να οδηγήσει στο συμπέρασμα αν φωτογραφίες με τις σεξουαλικές κακοποιήσεις των παιδιών έχουν παραχθεί και στην Ελλάδα. Κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει. Ενα μικρό σημάδι, ένα κομμάτι πανιού, ένα σημείο του χώρου που φαίνεται στο φόντο των φωτογραφιών είναι δυνατόν να παραπέμψει σε κάτι ελληνικό.
Υπολογίζεται ότι καθημερινά περισσότεροι από 15.000 Ελληνες, όπως προκύπτει από τις αναλύσεις των ηλεκτρονικών τους ιχνών, επισκέπτονται sites του Διαδικτύου με σεξουαλικό περιεχόμενο και περίπου το 10-15% αυτών αναζητούν υλικό παιδικής πορνογραφίας. Ο τζίρος αυτής της βιομηχανίας κατασκευής, απαθανάτισης και διακίνησης του παιδοφιλικού υλικού είναι ανυπολόγιστος. Αυτό, όμως, που κρίνεται περισσότερο ανησυχητικό είναι ότι το ηλικιακό όριο των αναζητητών αυτού του ανατριχιαστικού περιεχομένου ολοένα και κατεβαίνει.
Εννέα τύποι δραστών δηλώνουν ανομοιογένεια των κινήτρων
Το πόσο πολυσύνθετο είναι το θέμα της παιδικής πορνογραφίας στο Διαδίκτυο ίσως αποκαλύπτει το γεγονός ότι πρόσφατη κατάταξη του Ινστιτούτου Εγκληματολογίας περιγράφει εννέα τύπους δραστών κάνοντας πρόδηλη την ανομοιογένεια των κινήτρων και καθιστώντας μάλλον αδύνατη τη γενίκευση.
Η τυπολογία αυτή ξεκινά από αυτούς που δεν εμπλέκονται άμεσα με το παιδί και φτάνει σε αυτούς που αναπτύσσουν άμεσες σεξουαλικές επαφές.
Σύμφωνα με αυτήν την κατηγοριοποίηση, στον πρώτο τύπο ανήκει αυτός που “σερφάρει” στο Διαδίκτυο, πέφτει ακούσια σε ιστοσελίδες με υλικό παιδικής πορνογραφίας και αποφασίζει να το κρατήσει αποθηκευμένο στον υπολογιστή του. Η συνέχιση ή μη της δραστηριότητας αυτής καταδεικνύει κατά πόσο ήταν τυχαία η αποθήκευση αυτού του υλικού.
Στη δεύτερη κατηγορία ο χρήστης αποτυπώνει σε κείμενα ψηφιακής μορφής στον υπολογιστή του τις προσωπικές σεξουαλικές του φαντασιώσεις με παιδί ή χρησιμοποιεί ψηφιακές φωτογραφίες ή βίντεο για προσωπική του χρήση, χωρίς να μοιράζεται με άλλους το υλικό αυτό.
Στην τρίτη κατηγορία ανήκει ο λεγόμενος «αλιευτής», ο οποίος αναζητεί ενεργά υλικό παιδικής πορνογραφίας και συνεργάζεται και με άλλους χρήστες του Διαδικτύου με παρόμοια ενδιαφέροντα προκειμένου να μεγαλώνει τη συλλογή του.
Ο τέταρτος τύπος αναφέρεται ως «επισφαλής» συλλέκτης: αγοράζει, συλλέγει και ανταλλάσσει πορνογραφικό υλικό που διατίθεται στο Διαδίκτυο χωρίς απαιτήσεις εγγραφής, κωδικών ασφαλείας ή άλλου είδους διασφαλίσεις με τον κίνδυνο να αποκαλυφθεί. Σε αντίθεση με αυτόν, ο πέμπτος τύπος χρήστη κάνει όλα τα παραπάνω χρησιμοποιώντας αυστηρές δικλίδες ασφαλείας.
Στις επόμενες κατηγορίες εμπλέκονται και τα παιδιά. Ο έκτος τύπος χρήστη ξεκινά μια διαδικτυακή επικοινωνία με το παιδί, με απώτερο σκοπό να μειώσει τις αναστολές του, προκειμένου να αναπτύξει σεξουαλική σχέση μαζί του, είτε διαδικτυακά είτε φυσικά. Ο έβδομος τύπος διαπράττει φυσικά σεξουαλικά εγκλήματα σε βάρος του παιδιού, με την παιδική πορνογραφία να πλαισιώνει τη σεξουαλική του δραστηριότητα. Ακολουθεί ο παραγωγός -όγδοος τύπος δράστη- που εμπλέκεται στη σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού και διακινεί αυτές τις εικόνες στο Διαδίκτυο. Ο ένατος και τελευταίος τύπος είναι ο διανεμητής του πορνογραφικού υλικού για να κερδίσει χρήματα, είτε ενδιαφέρεται ο ίδιος σεξουαλικά για τα παιδιά είτε όχι.
Παρά τις διαφορές τους, οι δράστες -ανεξάρτητα από τον τύπο που ανήκουν- έχουν και ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Το σημαντικότερο από αυτά είναι πως δεν μπορούν να αισθανθούν τον πόνο του άλλου. Μάλιστα, πολλοί παιδόφιλοι είχαν πέσει στο παρελθόν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, ενώ μεγάλος αριθμός παιδόφιλων παρουσιάζει ψυχολογική ανωριμότητα. Οι διακυμάνσεις στη διάθεσή τους, η επιθυμία αυτοπροβολής, η υπομονή, τα συμπτώματα υποχώρησης και ταυτόχρονα σύγκρουσης και υποτροπής είναι μερικά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που φαίνονται να είναι κοινά στους παιδόφιλους του Διαδικτύου, οι οποίοι τελικά εμφανίζουν πολλές ομοιότητες με την ευρύτερη κατηγορία των παιδόφιλων.Η συντριπτική πλειονότητα των δραστών που συλλέγουν, διακινούν ή παράγουν παιδικό πορνογραφικό υλικό -ο καθένας παρακινούμενος από τα δικά του κίνητρα-, είναι άνδρες.
Βας. Μούτσιος