Δήμαρχος και συμβούλιο του Δήμου Αρκαδίων,
ούλοι παραβρεθήκανε στο πρώτο το θρανίο.

Και ο χοροδιδάσκαλος με το χορευτικό,
ούλοι μαζί βρεθήκανε και στήσανε χορό.

Και προς τιμήν γινήκανε Γιαννούλη Διονυσάκη,
γι’ αυτό και ήθελε μαζί το Νίκο Αρβανιτάκη.

Η συναυλία ξεκίνησε από τα ζακυνθινά
και ύστερα τελείωσε μ’ όμορφα λαϊκά.

Μια κοπελούλα βρέθηκε και έκανε τη χήρα
κι ο Νιόνιος την κυνήγαγε με μία ψεκαστήρα.

Δύο Αλβανούς επλήρωσε και ψήνανε σουβλάκια
κι ο Νιόνιος τα επούλαγε για πέντε ευρουλάκια.

Κόσμος πολύς μαζεύτηκε εις το Σαρακηνάδο,
που πήγανε ν’ ακούσουνε έναν μεγάλο βάρδο.

Δυο μουσικοί βρεθήκανε από το Καταστάρι,
που τονε συνοδεύανε και το ‘χανε καμάρι.

Έκανε αναπαράσταση με το τραγούδι «Η δούλα»
και στο πατάρι ξάπλωσε όμορφη κοπελούλα.

Δυναμιτάκια πέφτανε απάνου στο πατάρι
κι ο Νιόνιος εσκιαζότανε κανένα μην τον πάρει.

Κι αφού τελείωσε, παιδιά, αυτή η συναυλία
στο σπίτι τονε πήγανε μεγάλη κουστωδία.

Κι αφού του επροσφέρανε ένα μαντζέτο φιόρα,
όταν επήγε σπίτι του τα ‘φαγε η μιλιόρα.

Μ’ αλεύρι τον πλουμίσανε, μάνικα με νερό
κι ούλοι του ευχηθήκανε: «Του χρόνου πάλι εδώ».

Σπύρος Σταμίρης