Μια ανάμνηση παλιά, κίτρινο γράμμα στο συρτάρι θυμίζει η εξωτερική εικόνα του Πνευματικού Κέντρου του δήμου Ζακυνθίων, με τη κουρελιασμένη ελληνική σημαία του γκρίζους, γεμάτους ρωγμές, τοίχους , όχι πως εσωτερικά είναι καλύτερη η κατάσταση, με τα σπασμένα πατώματα, τις σκισμένες κουρτίνες και τις διαλυμένες τουαλέτες. Παρατηρώντας το κανείς νομίζει ότι σκόπιμα έχει μείνει στο έλεος του… δήμου για να είναι, ασορτί με τα χάλια του, αφού και τα δυο βρίσκονται υπό… κατάρρευση!!!
Αυτή είναι η ωραία και μόνη Ζάκυνθος του πολιτισμού, των ποιητών, του θεάτρου, της μουσικής, της τέχνης, της δημοκρατίας, της προόδου… Ένα τραγικό, ετοιμόρροπο καλύβι αδιάφορων αρχόντων, ενός αδιάφορου λαού.
Όσο, κ. Δήμαρχε, αδιαφορούμε για τον τόπο μας και την πολιτιστική κληρονομιά μας όλα θα καταρρέουν. Για αυτό και εμείς ως εφημερίδα περιμένουμε την έγκρισή σας προκειμένου να πρωτοστατήσουμε στη διεξαγωγή ενός ανοίγματος τραπεζικού λογαριασμού ή ενός εράνου πόρτα - πόρτα με σκοπό την αποκατάσταση του κτιρίου.
Ευτυχώς, που δεν ζουν οι πρόγονοί μας για να δουν πως κατάντησαν το νησί εκείνοι που τους νανούριζαν στα γόνατά τους και αγωνίστηκαν φιλότιμα να τους κάμουνε ανθρώπους…!
Έτσι εξηγείται γιατί ο Σολωμός δείχνει προς την… θάλασσα!!!