Γράφουμε και ξαναγράφουμε ότι η αδιαφορία αναδεικνύεται ως η αρετή των Αιρετών του τόπου μας.
‘Όμως, κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να ισοπεδώνουν τα πάντα, διότι ο σεβασμός δεν κληρονομείται, αλλά μαθαίνεται.
Είναι προφανές ότι στον τόπο τούτο, ούτε να πεθάνει κανείς δεν μπορεί. Και δεν αναφερόμαστε στην ακρίβεια, που λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε ότι το πακέτο μιας κηδείας είναι “τσουχτερό”, αλλά στο γεγονός πως μερικοί από τους υπευθύνους δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η περιποίηση των κοιμητηρίων άπτεται των δικών τους αρμοδιοτήτων.
Μάλιστα, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Α΄ Νεκροταφείο Ζακύνθου, στο οποίο σε μερικά σημεία τρομάζεις να πατήσεις, καθώς τα χόρτα ξεπερνούν το ύψος ενός υψηλόσωμου άνδρα.
Δεν είπαμε να δείξουν σεβασμό στους πολίτες αυτού του νησιού, οι οποίοι επισκεπτόμενοι τους δικούς τους ανθρώπους στον τόπο, που αιώνια θα αναπαύονται, κινδυνεύουν να τους φάνε τα φίδια, αλλά στο γεγονός ότι κάποια στιγμή όλοι μας εκεί θα καταλήξουμε.

Ι.Γ.