Σ’ ένα όνειρο γεμάτο ευτυχία, είδα την μπάντα μας εξάδες με στολή, πήγαινε παίζοντας στην κάτω την πλατειά, για συναυλία τους πολίτες προσκαλεί. Το πρόγραμμα της “Κολονέλ” και “Ριγκολέτο”, “Νόρμα”, “Τραβιάτα”, και το σόλο εκπληκτικός,  “Γαλάζιος Δούναβης”, “Ναμπούκο” μια μαγεία, και πρώτο μέρος τέλος ο “Βαφτιστικός”. Δεύτερο μέρος “Καμαράτ” και ο “Χαλίφης”, “Σάντα Λουτσία”, ο “Πιερότος” στη σειρά, “Εύθυμη χήρα”, της Ζακύνθου “Ραψωδίες” και τελος ξέσπασε του κόσμου η χαρά. Όλοι σηκώθηκαν αργά από τις θέσεις, και υποκλίθηκαν μαέστρος, μουσικοί, σ’ ένα κοινό οπου θερμά χειροκροτούσε, γι’ αυτό το πνεύμα των παιδιών την ηθική. Πέρα απ’ το όνειρο που μοιάζει παραμύθι, σήμερα η εικόνα δεν ταιριάζει με το χτες, μια κατάντια που τη βγάζουν για ρεζίλι, και την ανέχεσαι ειτε θες, ειτε δεν θες. Και επιμένουν να κρατάνε με μανία,  σε αποσύνθεση κουρέλια στη γραμμή, στολές που κάποτε [ + ]